บล็อกนี้เขียนขึ้นจากการเป็นไดอารี่ประจำวันศุกร์ที่ 6 ตุลาคม 2560 ในสเตตัส Facebook ที่เขียนก็ไม่ได้มีโอกาสอะไรพิเศษ เพียงแต่เป็นวันธรรมดาๆ ที่รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก 🙂

3 เหตุการณ์ และความรู้สึกในวันนี้ ที่ทำให้เรารู้สึกว่าความสุข ของคนเรานี่มัน simple มาก

 

โดนลูบไล้บนรถเมล์

วันนี้รอรถเมล์นานผิดปกติก็จริง แต่เมื่อได้ขึ้นก็มีเรื่องสนุกๆ เกิดขึ้น
อย่างการถูกป้ากระเป๋ารถเมล์ชวนคุย และ “ลูบไล้” ผิวนี่มันไม่น่าเป็นอะไรที่เจอกับคนทั่วไปนะ
แกใช้นิ้วถูไปมาที่ผิวใหญ่เลย 😅 พร้อมกับถามเราว่า
“ผิวดีนะ นี่ทำมาหรือเปล่า?”
ตอนแรกก็เกือบๆ จะไม่แฮปปี้กับการถามและทำอะไรแปลกๆ นี่เท่าไร
จนได้ตอบไปว่า “เปล่าค่ะ แม่ให้มา”
พอพูดจบ ก็เกือบจะหลุดขำก๊าก เมื่อระลึกได้ว่า
เดี๋ยวนะ บทสนทนามันช่างเหมือนกับโฆษณาของครีม Citra ที่พิมฐาเล่นในทีวีช่วงนี้เลยนี่นา 5555
ไม่คิดว่าจะเจออะไรแบบนี้กับตัวเอง
โดยมีคุณป้ากระเป๋ารถเมล์เป็นอีกตัวละคร
ช่วงเดินทางไปทำงานวันนี้ ก็เลยแปลกๆ แต่สนุกอย่างบอกไม่ถูก
 
>> แถม คลิปโฆษณา Citra ที่เรานึกถึง : P
https://www.youtube.com/watch?v=TdQ4_1SbWbk

คำชื่นชมสุดพิเศษ

ใครๆ ก็ย่อมมีความสุขทั้งนั้นเมื่อทำงานแล้วได้รับคำชื่นชม 
วันนี้เป็นวันดีๆ ที่ได้รับคำชื่นชมจากคนรอบข้าง
ตั้งแต่คุณป้ากระเป๋ารถเมล์, เพื่อนร่วมบริษัท, เพื่อนในทีม ไปจนถึงเทรนเนอร์ในฟิตเนส
และที่ชอบเป็นพิเศษ คือการมีคำชมที่ลง detail เพราะนอกจากจะทำให้เรารับรู้ถึงความจริงใจแล้ว detail นั้นยังทำให้เราได้กลับมาคิดต่อ
 
“เราชอบมากเลยนะ ที่อรเป็นคนที่ดูมีโหมดที่ดู soft แต่จริงๆ แล้วข้างในมีความแข็งอยู่ในตัว”
 
..คือคำชมแบบลง detail ที่เพื่อนเราพูดให้ฟัง หลังจากที่วันนี้เราได้แสดงออกทางความคิดกับทีมและหัวหน้าอย่างจัดเต็ม
 
“ได้เห็นเลยว่าอรเป็นคนสู้เพื่อความคิดของตัวเองมากๆ คนนึง แสดงออกหมดทั้งสีหน้าและแววตา เป็นคนที่กล้า disruptive มากเลย”

อิสรภาพทางความคิด

 
สิ่งที่เพื่อนพูดตะกี้ จริงๆ ก็สะท้อนถึงข้อเสียของเราที่บางครั้งจะดู aggressive เกินไป
 
เอาจริงๆ แล้ว ทำแบบนี้กับผู้ใหญ่ทุกคนไม่ได้หรอก
 
แต่โชคดีที่ผู้ใหญ่ที่ได้ทำงานด้วย เปิดรับ challenges เสมอ
 
พี่ซังเคยบอกเราว่า “พี่จะ challenge เราเสมอ แต่เราไม่จำเป็นต้องฟังทุกอย่างที่พี่พูด แต่ให้เรา challenge พี่กลับ
 
ไอเดียใหม่ที่เรา challenge กลับไป เอาจริงๆ มันก็ไม่ได้ง่ายหรอก
แต่เรารู้สึกศรัทธา และรู้สึกดีที่วันนี้ได้ปลดปล่อยอิสรภาพทางความคิดของมาจากกรอบบางอย่าง และไม่ใช่แค่เฉพาะเรา แต่ได้เห็นของเพื่อนในทีมด้วย
 
ทำให้ได้เห็นว่า assets ที่แท้จริงของทีม ไม่ใช่ technical skills แต่คือ creativity ต่างหาก
 
 ก็เลยทำให้วันธรรมดาๆ นี้
วันที่แค่ได้ดื่มโกโก้เข้มๆ ในตอนเช้า กินก๋วยเตี๋ยวข้างทางในตอนเที่ยง กับเพื่อนที่บอกว่า “เราเองก็ชอบกินข้างทางเหมือนกัน” และการได้เลิกงานไปออกกำลังกายตอนเย็น
มันเป็นวันที่ดี๊ดี ทั้งๆ ที่จริงๆ ทุกอย่างมันเรียบง่ายและเป็นตัวของตัวเองเหลือเกิน : )