จู่ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ ว่าชีวิตว้าวุ่นของเราในช่วงนี้ จะว่าไปก็คล้ายกับสมัยตัวเองเป็นนักกีฬายูโดมือสมัครเล่น

ท่ามกลางชมรมมากมายในรั้วมหาลัย ชมรมที่เราเลือกเข้าไปนั้น คือชมรมยูโด

เราไม่เคยเล่นยูโด แต่ว่าเราเคยเรียนศิลปะการต่อสู้มาบ้าง

และเราคิดว่าเราชอบ และน่าจะทำได้ดี

เริ่มต้นเรียนได้ไม่กี่เดือน โค้ชก็ชวนเราไปเป็นนักกีฬามหาวิทยาลัย

เรามาถึงตรงนี้ หลายๆ คนอาจจะคิดว่า

อื้อหือ อรวี เธอช่างมีพรสวรรค์มากๆ

แต่เปล่าหรอก จริงๆ แล้วปีของเรานั้นเป็นปีที่คนเข้าชมรมน้อยมาก ขาดแคลนคนสุดๆ

Read More